Nagrody Polsko-Niemieckie przyznawane przez ministrów zagranicznych tych krajów otrzymali także w tym roku wybitni tłumacze literatury Małgorzata Łukasiewicz (autorka przekładów literatury pięknej i filozoficznej, m.in. Tomasza Manna, Fryderyka Nietzschego) i Karl Dedecius (tłumacz dzieł m.in. Adama Mickiewicza, Czesława Miłosza, Zbigniewa Herberta).

Lech Wałęsa, który nie mógł przybyć do Berlina, dziękując za to wyróżnienie napisał w liście: „Z pewną przekora, chcę też powiedzieć, że nie kryję dumy z przyznania nam Nagrody za te same czyny, za które przed laty byłoby się skazanym na ostracyzm, a za które wcześniej szło się czasem do więzienia lub traciło życie. Historia Polski i Niemiec, nasza koegzystencja i konflikty, które przez wieki znaczyły wzajemne relacje, powodują, że dzisiejsza polityka Polski i Niemiec jawi się w naszej przeszło tysiącletniej historii jako czas wyjątkowy. To znak, że wiele udało się zmienić, ale pamiętajmy, że jeszcze wiele jest do zrobienia. Nagrodę, więc doceniam, ale wiem, że nadal sporo przed nami, już w nowych warunkach. W tym wyróżnieniu widzę hołd dla dwóch Narodów, których dzieje splatały się na przestrzeni wieków w bardzo różny, często trudny sposób. Dziś, mądrzy doświadczeniem historii, możemy stanąć obok siebie, spojrzeć na ostatnie 20 lat z dumą, a na kolejne - z nadzieją."

Nagrody Polsko-Niemieckie przyznawane są zgodnie z Traktatem o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 17 czerwca 1991 roku za szczególne zasługi dla stosunków obu krajów. Jej pierwszymi laureatami w 1993 roku byli były kanclerz Niemiec Willy Brandt (pośmiertnie) oraz premier pierwszego postkomunistycznego rządu polskiego Tadeusz Mazowiecki.

[Fundacja Instytut Lecha Wałęsy]